شمارهٔ ٨٣٣

خداوندا بحق آن کرامت

که ما را در ازل کردی گرامی

بنزدیک ملایک نفس ما شد

بتعلیم اسامی از تو سامی

ز ما نادیده استحقاق احسان

لقد اعطیتها فوق المرامی

مرا کافتاد عقد صحت ذات

ز دستان فلک در بی نظامی

ز لطف خود بدین معنی نگه کن

و بدل حال سقمی بالسلامی

اذا ابدات بالاحسان تمم

فما الاحسان الا بالتمامی

بنام نیک نیزم هم بمیران

بود عمر مخلد نیکنامی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع