شمارهٔ ٧٠۶

هر که آزردی بکینش زو مدار امید مهر

مار را چون دم زدی هم بایدش سر کوفتن

از خرد دورست فرصت با عدو دادن ز دست

بعد از آن از راه حسرت دست بر سر کوفتن

پای را از دست نتوان دادن آنگه پی زدن

خصم چون در حصن شد حاصل چه از در کوفتن

هر که اندر خر گه حزمست دستش میدهد

میخهای خیمه را بر فرق اختر کوفتن

چرب و نرمی با عدو ناید گه شدت بکار

آهن سرد است نتوانی بگوهر کوفتن

از تعصب کارها در گردن افتد مرد را

بر علی واجب از آن شد باب خیبر کوفتن

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع