شمارهٔ ۶٩۵

منم ابن یمین کالماس فکر من

نکو داند ز هر نوعی گهر سفتن

ز شوق و ذوق خواهد طوطی قدس

غبار از گوهر نطقم بپر رفتن

مهارت در سخن دارم ولی نتوان

ز تاب آتش فکرت جگر تفتن

بمدح آنکه باشد حاصل عمرش

بسان گاو خوردن یا چو خر خفتن

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع