شمارهٔ ۶۶٢

پیام من که رساند چنانکه میگویم

بسمع خواجه دنیا شهاب دولت و دین

سپهر مهر فتوت جهان و جان کرم

نظام دنیی و دین مفخر زمان و زمین

بلند پایه بزرگی که نقشبند قضا

نگاشت صورت قدرش بر اوج علیین

بگوید ار چه ز نا سازگاری گردون

ببندگیت مشرف نگشت ابن یمین

و لیک درگه و بیگه بهر مقام که هست

بجز مدایح جاه تو نیستش آئین

همیشه اهل کرم را مثل بجود تو باد

که در مکان کرم جودتست با تمکین

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع