شمارهٔ ۶۵۴

بتعییر دی گفت با من یکی

که میزیستی از نصیحت گران

که پیری ترا در میان چون گرفت

چرا از جوانی نیی بر کران

شدت سر سپید و نشد از دلت

سیاهی خال و خط دلبران

بدو گفتم ای ساده دل اینقدر

ندانی ز گفتار دانشوران

که با سیم اگر خیر و شرت بود

چو زر گشت کارت ز سیمین بران

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع