شمارهٔ ۶٢۵

گر نگردد فلک بکام دلم

خلق را اضطراب ننمایم

زنک اندوه را بصیقل عقل

از دل آئینه وار بزدایم

همچو ابن یمین شوم قانع

خویشتن را صداع نفزایم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع