شمارهٔ ۵٣۶

ز دلتنگی خرد را دوش گفتم

که ای بر ملک دانش گشته مالک

بسا کاندر پی کسب فضائل

کشیدم رنج در قطع مسالک

چو حاصل کردمش گفتم بیابم

بسعی او خلاصی از مهالک

بدیدم از هنر عیبی بتر نیست

بنزدیک بزرگان ممالک

خرد گفتا مشو یکباره نومید

لعل الله یحدث بعد ذلک

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع