شمارهٔ ۴۴١

صاحب اعظم غیاث ملک و دین هندو کزو

وعده شیرین بگیتی ماند خواهد یادگار

در جوابم گفت پیر کاردان یعنی خرد

کایجوان آخر چه میگوئی ز پیران شرم دار

خود همی دانی که در کتم عدم بودی که داد

نیک و بد را با وجودت داور گیتی قرار

هر چه امید دلت باشد بدان خواهی رسید

گر بود تقدیر یزدانیت با تدبیر یار

ور خلاف آرزو رفتست فرمان در ازل

رنجه کم شو کز تمنا بر نیاید هیچ کار

چون بد و نیک جهان یکسر بحکم خالق است

پس بمخلوق ار خرد داری مباش امیدوار

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع