شمارهٔ ١١٧

دی گفت دوستی که مرا موی رو سفید

بس زود گشت گر چه که آنهم تباه نیست

لیکن هنوز موسم آن نیستت برو

مور اخضاب کن که بشرع این گناه نیست

دادم جواب و گفتمش ای آنکه در جهان

از دوستان یکی چو توام نیکخواه نیست

دانی سر خضاب چرا نیستم از آنک

باز سفید کم ز کلاغ سیاه نیست

هر چند شام موسم آرام و راحتست

میدان یقین که خوبتر از صبحگاه نیست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع