شمارهٔ ٧٧

اکسیر اعظم است در این روزگار کو

حلقه بگوش دنیی نا پایدار نیست

یکدل در اینزمانه نیابی که روز و شب

بر مرکب هوای طبیعت سوار نیست

با هر که ساعتی بنشینی هوای او

جز در فضایل زر کامل عیار نیست

میر و وزیر و مفتی و شیخ و مرید را

مانند باد هرزه رو و خاکسار نیست

آنکس فراز مسند شاهی نهد قدم

کاو را بتخت و افسر و زر افتخار نیست

فردا کسی شراب سعادت خورد مدام

کامروز از شراب هوا در خمار نیست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع