راز سخن

شمارهٔ ٢۶

مرا پیشه شعرست و در وقت‌ها

مرا پیشه شعرست و در وقت‌ها
اثرها پدید آید از پیشه‌ها
چو تیغ زبان اندر آرم ز کام
کنم از هِژَبْران تهی بیشه‌ها
ز تیغ زبان من آن کس که او
نیارد به خاطر در اندیشه‌ها
سرانجام داند که بر پای خود
ز نابخردی می‌زند تیشه‌ها

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.