شمارهٔ ۴۶۹
گلبنان انجمن خاص بیاراستهاند
گلبنان انجمن خاص بیاراستهاند
بلبلان خوش به نواسنجی برخاستهاند
شاهدان چمن از لطف تقاضای بهار
غازه کردند رخ خویش و خود آراستهاند
لیک گلچهرهبتان در همه فصل و همه وقت
آنچنانند نه خود یک سر مو کاستهاند
عارفانی که به گل نغمه چو بلبل سنجند
گلبنانند که از گلبن دل خاستهاند
همه درویش تو آشفتهصفت ای مولا
کسوت مهر تو بر خویش به پیراستهاند
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.