شمارهٔ ۳۵۹

تنگست حرم سر زخرابات برآرید

مستانه سرا زخرقه طامات برآرید

تا صومعه داران فلک را بنشانند

سرمست هیاهوی مناجات برآرید

سر بر در میخانه بسائید سحرگاه

تا روح صفت سر بسموات برآرید

زهاد زکین ریخته خون خم می را

ای باده کشان دست مکافات برآرید

این دفتر آلوده بمی رنگ کن امشب

گو سبحه و سجاده بهیهات ب رارید

از رخت وجودم بزدا رنگ تعلق

هان کسوتم از آب خرابات برآرید

آشفته علی حاصل نفی آمد و اثبات

عالم همه از نفی و زاثبات برآرید

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع