شمارهٔ ۱۵۲

حاصل من چیست ز فرزانگی

رنج، خوشا عالم دیوانگی

آنکه سر زلف تو زنجیر ساخت

داد به ما منصب دیوانگی

بو که نمائیم به خویش آشنا

هست به خویشم سر بیگانگی

بهر سمند تو سلیمان نشان

مور شود طالب بی خانگی

لعل لبت چون هوس می کند

کعبه کند دعوی میخانگی

غیر تو یغما به کمند بتان

کس ننهد گردن مردانگی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع