شمارهٔ ۷۷

عارفانی که با خدا باشند

از تن و جان و دل جدا باشند

غرقه بحر لایزال شدند

پس چه دربند قطره ها باشند

چون گذشتند از بد و از نیک

همدم یار جان فزا باشند

صائم الدهر و قائم اللیل اند

تابع شرع مصطفی باشند

پادشان ملک معنوی اند

گر بصورت بسی گدا باشند

چون گدایان کبریا شده اند

فارغ از کبر و از ریا باشند

یک نفس بی حبیب دم نزنند

با خدایند هر کجا باشند

فانی اندر خود و بحق باقی

بقضای خدا رضا باشند

همچو خورشید روز تابانند

بشب تار مه لقا باشند

این جماعت که وصف کوهی کرد

در همه غار و کوهها باشند

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع