شمارهٔ ۹۰۳
زهی زان قامت رعنای دلجو
زهی زان قامت رعنای دلجو
که چون سرو ایستاده بر لب جو
گواهی میدهد روی نکویش
که این حور آمده از باغ مینو
دل از تیر نگاهش صید گردید
کماندار است آن پیوستهابرو
بهرغم خوبرویان آن پریرخ
خوشاخلاق است و خوشرفتار و خوشخو
بنازم گونههای تابناکش
که میباشد چو گل خوشرنگ و خوشبو
بسی شادان شود هر کس که بیند
به روی سینهاش شبه دو لیمو
کمال، آن لعلِ لب ناریست خندان
که باشد سیب سیمینش به پهلو
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.