شمارهٔ ۲۹ - اضآ له

بخدایی که قمّۀ گردون

زیر بار جلال او پستست

عیسیی مضمرست در هر باد

که ز درگاه امر او جستست

بر بساط کمال لم یزلش

گرد نقص حدوث ننشستست

ناوک قهر او به نوک فنا

گردگاه وجودها خستست

که شفای دل شکستۀ من

در لقای مبارکت بستست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع