بخش ۳۳ - صفت کحّال

کحّال که دلبری فن اوست

چشمم روشن ز دیدن اوست

از بسکه فقیر و خاکسارم

گردیده چو توتیا غبارم

از میل رهش دو دیده ی من

گردیده چو میلِ سُرمه روشن

شد سبز،خط از رخ نکویش

چشمست، غبار دار رویش

خاک رَهِ آن نگار ساده

هر گاه به دست من فتاده

هم بیخته هم خمیر کرده

چشمم به سه آب و هفت پرده

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع