شمارهٔ ۲۰ - تاریخ ساختمان حمامی

از برکات عهد دولت شاه عادل

آنکه ز همت اوست، خانه شرع آباد

گشته ز آب تیغش، گلشن عدل خرم

رفته زباد گرزش، خرمن ظلم برباد

سبزه شود ز لطفش، تیشه بفرق خارا

آب شود ز بیمش، اره بپای شمشاد

بنده حضرت او، آنکه ز دولت او

ساخته همت او، خاطر عالمی شاد

قصر هنروری را، فطرت اوست شیرین

کوه سخنوری را، قدرت اوست فرهاد

علت شبهه ها را، دانش اوفلاطون

صورت معرفت را، خامه اوست بهزاد

لطف چو همتش عام، عقل چو دولتش رام

بخت «سعید» چون نام، فکر چو طبعش آزاد

همت عالیش را، یار چو گشت توفیق

کرد چنین بنائی بهر ثواب بنیاد

وه چه بنا؟! که هردم، جسم کثیف خلقی

همچو غذا فرو برد، همچو عرق برون داد

هرکه در آن درآمد، وقت برون شدن عقل

گفت ز بهر تاریخ:«صحت و عافیت باد»!

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع