شمارهٔ ۱۲۹

بی داد و دهش ملک جهان نستانی

داد دل خود ز دشمنان نستانی

از دشمن کینه خواه در روز مصاف

تا تن ندهی بمرگ، جان نستانی!

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع