راز سخن

شمارهٔ ۲۰

ملک است چو خانه‌ای که دردار فناست

ملک است چو خانه‌ای که دردار فناست
از پادشه و رعیت این خانه به جاست
شاهست چو خانه‌ای، رعیت دیوار
جا بر سرشان دارد و زیشان برپاست

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.