شمارهٔ ۳۲۴

فارغ از خود هر که میگردد، فراغت میکند

هر که از خود چشم پوشد، خواب راحت میکند

ما سراپا ناقصان را، صرفه در گمنامی است

زشت رسوا میشود، چندانکه شهرت میکند

فتنه میبارد ز ابر سایه بال هما

سر برون کی عاقل از کنج قناعت میکند؟!

ای که از همچشمی دشمن، در شهرت زدی

آنچه نتوانست دشمن کرد، شهرت میکند

نشنود گر حرف واعظ را کسی، گو نشنود

نیست کارش با کسی، خود را نصیحت میکند!

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع