شمارهٔ ۲۰۷

خامه از برگشته بختی تا به آن دلبر نوشت

نام را صد ره به پایان برد و باز از سرنوشت

از خسان پرداخت چون محفل، سخن آمد کند

بی خسک باشد چو کاغذ می توان بهتر نوشت

میتوان ای خواجه گمنام با دست سخا

نام خود بر صفحه گیتی به آب زر نوشت

کس نیابد دوستکامی در جهان بیراستی

هیچکس این نسخه نتوانست بی مسطر نوشت

خامه بی لطفیت مرسوم ما کم قسمتان

یک قلم بر حسرت آن دست و آن خنجر نوشت

هست کوتاهی ز خواندن ورنه شرح درد من

هر قدر واعظ نویسی میتوان دیگر نوشت

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع