راز سخن

شمارهٔ ۷۱ - مولانا قطب‌الدین عتیقی راست

تا چند بود دل به ریا پروردن

تا چند بود دل به ریا پروردن
در باده نهم سر پس از این تا گردن
تا تو برهی ز غیبت من کردن
من باز رهم ز باده پنهان خوردن

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.