راز سخن

شمارهٔ ۹۶

از کعبه به دیر باده‌کش می‌آرم

از کعبه به دیر باده‌کش می‌آرم
وز خاک به سوی شعله غش می‌آرم
کو می؟ که بر آتشم فشاند آبی
کز چشمه زمزم العطش می‌آرم

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.