شمارهٔ ۲۴

خار از آن باغ بپای دل ماست

که گل و گلبن آن از گل ماست

چشمه ی خضر درخشید ز دور

یا که تیغی بکف قاتل ماست

مشکلی نیست که آسان نشود

مشکل اینست که خود مشکل ماست

آتش افروز بخارش نظریست

بی سبب نیست که او مایل ماست

خیز و در خرمن خویش آتش زن

تا ببینی که چها حاصل ماست

بی نشاط آنکه نشاید دل اوست

بی غم آنکو که نشاید دل ماست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع