غزل شمارهٔ ۳۰

بعید نیست سرم را غزل به باد دهد

و آبروی مرا در محل به باد دهد

بعید نیست و بگذار هرچه می خواهد

قبیله ام به دروغ و دغل به باد دهد

زبان سرخ و سر سبز و چند نقطه...، مرا

دو صد کنایه و ضرب المثل به باد دهد

قفس چه دوره سختی ست، می روم هر چند

مرا جسارت این راه حل به باد دهد

چقدر نقشه کشیدم برای زندگیم

بعید نیست که آن را اجل به باد دهد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع