الماس و دندان

شب در پس لبان درشت و سیاه خویش

دندان فشرده بود بر الماس اختران

الماس هر ستاره به یک ضربه می شکست

وز هر کدام ، بانگ شکستن بلند بود

در شب ، هزار زنجره فریاد می کشید

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع