شمارهٔ ۱۸۷

گر بشنوم که سوی رقیبان روی گر

جایی روم که نام مرا نشنوی دگر

دیدی که شد به رغم تو از دیگری رقیب

امروز اگر زمن نشوی، کی شوی دگر؟

سر داده‌ای کهن سگ زنجیر خویش را

دلبسته کدام اسیر نوی دگر؟

با الفت چنان، گنهم آن قدر نبود

کز من جدا شوی و به من نگروی دگر

میلی ز اشک خود، طمع بهره‌ای مدار

تخمی که کشته‌ای به زمین، ندروی دگر

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع