شمارهٔ ۳۳۹

هر که را در ره طلب بینی

جانش آویخته بلب بینی

روز و شب بی قرار و سرگردان

لیک بیرون ز روز و شب بینی

گر در این ره نهی قدم ایدل

با ژگون های بوالعجب بینی

مهرها بی سبب نهفته در آن

لطفها نیز بی سبب بینی

آشنا لب نگشته با یارب

در درون پیک لطف رب بینی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع