بخش ۳۵ - سرگذشت ساسان پور بهمن

برادر بد او را یکی شیرگیر

که ساسان همی خواندش اردشیر

زکار برادر دلش بررمید

که شه زادگان را همی سر برید

سراسیمه گردید از کار او

که آشفته می دید بازار او

نهانی از آن جایگه دور شد

زاهواز سوی نشابور شد

زنی کرد و فرزندش آمد دمان

ورا نام ساسان نهاد آن زمان

نژادش به گیتی کسی را نگفت

همی داشت تخم کیی در نهفت

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع