شمارهٔ ۳۰۲

بر پهنه دهر خنگ بیداد مران

از صفحه روزگار جز رنج مخوان

این هستی پنج روزه جاوید مدان

وین عمر که باقی است در اندوه خمان

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع