شمارهٔ ۲۰۴

تا چند رخ از آز و شره پر آژنگ

تا کی به غرور و کبر استاد پلنگ

در دشت هوا سمند به بیهوده متاز

کاین وادی نیستی است ای دوست درنگ

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع