راز سخن

رباعی شمارهٔ ۱۷۹۲

لطفی که مرا شبانه بنواخته‌ای

لطفی که مرا شبانه بنواخته‌ای
امروز چو زلف خود پس انداخته‌ای
چشم تو ز می مست و من از چشم تو مست
زان مست بدین مست نپرداخته‌ای

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.