رباعی شمارهٔ ۴۲۹

نی با تو دمی نشستنم سامانست

نی بی تو دمی زیستنم امکانست

اندیشه در این واقعه سرگردانست

این واقعه نیست درد بی درمانست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع