راز سخن

رباعی شمارهٔ ۳۲۸

دل رفت بر کسی که بیماش خوش است

دل رفت بر کسی که بیماش خوش است
غم خوش نبوَد و لیک غم‌هاش خوش است
جان می‌طلبد، نمی‌دهم روزی چند
جان را که محل نیست تقاضاش خوش است

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.