ارمغان بهار
فقرۀ ۱۱۲
شراب به پیمان (یعنی به اندازه) خور چه هر که او شراب بی‌پیمان خورد، بسا گنه که از وی آید.
اگر باده نوشی به پیمانه نوشبه آیین مردان فرزانه نوش
کز افزونی می ز دل‌ها گناهبرُوید، چو از تند باران گیاه
وگر گفتهٔ من پسند آیدتمخور می که از می گزند آیدت
بود سوزیان این می لعل‌پوش‌زیانش ز تو، سودش از می‌فروش
دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.