ارمغان بهار
فقرۀ ۹۳
تند هلک‌گوی (عصبانی و دیوانه‌وار) مباش، چه تند هلک‌گوی مردم چنان چون آتش است که اندر بیشه افتد و همه مرغ و ماهی بسوزد و هم خرفستر سوزد.
مشو در سخن تند و زنجیر خایکه تندی‌درخشیست خرمن گرای
بود آتش تیز، گفتار تیزکه در بیشه چیزی نماند به نیز
بسوزد تر و خشک‌ونزدیک‌ودورچه مرغ و چه ماهی چه مار و چه مور
دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.