کتیبه ای زیر خاکستر

در بامداد رجعت تاتار

دیوارهای پست نشابور

تسلیم نیزه های بلند است

در هر کرانه ای

فواره های خون

دیگر در این دیار

گویا

خیل قلندران جوان را

غیر از شرابخانه پناهی نیست

ای تک های مستی خیام

بر دار بست کهنه ی پاییز

من با زبان مرده ی نسلی

که هر کتیبه اش

زیر هزار خروار خاکستر دروغ

مدفون شده ست

با که بگویم :

طفلان ما به لهجه ی تاتاری

تاریخ "پر شکوه" نیاکان را

می آموزند ؟

اهل کدام ساحل خشکی

ای قاصد محبت باران

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع