شمارهٔ ۴۷۹

شد جان عطا ز اوج گردون به فراز

نادیده عطا عطیت عمر دراز

او بد ز جهان عطا ولی دانستم

کاین سفله جهان عطای خود خواهد باز

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع