شمارهٔ ۴۰۸

ظلم است کز اوست عقل و دین ناخشنود

گر کوه کند ظلم نگون گردد زود

از خرمن ماه بردماند آتش

وز چهره خورشید برانگیزد دود

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع