شمارهٔ ۳۸۹

مشتاقانت ز عافیت مهجورند

بی سایه تو تیره دل و بی نورند

قومی ز برای دیدنت منتظرند

خلقی زعنا و دوریت رنجورند

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع