شمارهٔ ۵۶

تا کی من از فراق تو رنج و بلابرم

تا چند در هوای تو جور و جفا برم

بر من همه بلا ز دل مبتلا رسد

تا کی من این بلا ز دل مبتلا برم

هر شب ز سوز سینه به دوزخ مدد دهم

هر روز از آب دیده به دریا عطا برم

کس را ز غصه و غم من نیست آگهی

این قصه با که گویم و این غم کجا برم

بیداد تو رسید به جان داوری کجاست

تا پیش او ز غصه خود ماجرا برم

این قصه هم بدان کشد ار تو توئی که من

روزی تظلمی به در پادشا برم

از حد چوبگذرد ستمت ماجرای خویش

سوی جناب خسرو کشورگشا برم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع