شمارهٔ ۳۱۱
دل را به دعای تو صد امید بود
دل را به دعای تو صد امید بود
با لطف تو چشم ثمر از بید بود
گر پیروی تو میکنم، معذورم
شک نیست که صبح، پیر خورشید بود
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.