راز سخن

شمارهٔ ۱۳

منم که خون جگر، لاله‌زار باغ من است

منم که خون جگر، لاله‌زار باغ من است
جراحتی که ز مرهم فزوده داغ من است
به دست عشق چنان کرده‌ام پی خود گم
که گم شود پی آن کس که در سراغ من است

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.