شمارهٔ ۲۰

عقل کل، نفس کل، طبیعت کل

بعد از آن جوهر معانی دان

جسم کل، شکل عرش، کرسی و پس

نه فلک شد بامر حق گردان

فلک اطلسست اول او

آخرینش قمر ببین و عیان

پس از آن کره اثیر و هوا

بعد از آن آب و خاک را می دان

شد تمام آن گهی جماد و نبات

ظاهر آمد از آن سپس حیوان

گشت بارز، بحکم حب ازل

ملک و جن و عاقبت انسان

جامع جمله مراتب شد

اوست مقصود حق ز کون و مکان

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع