شمارهٔ ۴۷
چه حاجت است به شمع و چراغ مستان را
چه حاجت است به شمع و چراغ مستان را
پیاله چشم و چراغ است میپرستان را
نظر به روی بتان عذر بتپرستیهاست
خبر کنید از آنرو خداپرستان را
هزار حج کند ار باغبان به آن نرسد
که وقف مشهد بلبل کند گلستان را
چراغ بخت اگر تیرگی کند فیّاض
توان به ناله برافروخت بزم مستان را
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.