شمارهٔ ۱۰۰

وقتست که این طلسم دولاب اساس

در گرده و وارهیم از امید و هراس

تا کی به عبث سلسله هستی را

بندند و گشایند چو قفل وسواس

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع