راز سخن

ماه و سنگ

اگر ماه بودم به هرجا که بودم، سراغ تو را از خدا می‌گرفتم

اگر ماه بودم به هرجا که بودم، سراغ تو را از خدا می‌گرفتم
وگر سنگ یودم به هرجا که بودی، سر رهگذار تو جا می‌گرفتم
اگر ماه بودی به صد ناز شاید، شبی بر لب بام من می‌نشستی
وگر سنگ بودی به هر جا که بودم، مرا می‌شکستی، مرا می‌شکستی!

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.