راز سخن

شمارهٔ ۲۶۵

مرا تن زورق است و ناخدا دل

مرا تن زورق است و ناخدا دل
در این زورق بود فرمانروا دل
برد فایز به ساحل یا شود غرق
ندانم می برد ما را کجا دل

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.